Al lezend op verschillende bloggen zie ik dat er geregeld over vroeger wordt gepraat..
Vroeger, toen alles anders was, vroeger toen het wel of juist niet leuk was..
We zijn allemaal kinderen van vroeger, van toen..
Allemaal kinderen van een opvoeding, waarvan je ouders dachten dat ze het goed deden..
Dat laatste heb ik echt moeten leren, moeten inzien..
Dat je ouders ondanks alles ook geprobeert hebben er iets van te maken.
Zij zijn ook kinderen vanuit een opvoeding.
Die van mij uit een harde in de oorlog geboren opvoeding..
Ik ben het helaas niet eens met mijn opvoeding, en doe het iedere dag op mijn/onze manier.
Vaak het tengenovergestelde van wat mijn ouders deden.
Hielden zij niet van kerstsfeer en een kerstboom, kies ik voor de grootste, mooiste die er is..
En overal kaarsen..
Ja, want wij houden daar wel van.
En zo kan ik nog een hele rij opnoemen..
Al lerende door de jaren en door ervaringen van de laatste tijd, kom ik er achter dat achterom kijken zo weinig zin heeft, dat vooruit kijken veel meer energie geeft..
Al struikelend probeer ik dit voor ogen te houden, en mijn best te doen..
Bij onze kinderen zie ik veel van wat Jan Smit schrijft/zingt.
Op straat spelen met vriendjes, buiten zijn totdat je naar binnen wordt geroepen..
Heerlijk die tijd..
Ik hoop dat onze kinderen later zullen zeggen dat ze het fijn hebben gehad, toen... vroeger..
Vroeger..
Ik blader en zoek in een oud stoffig boek
wat was ik toch lief en klein.
Ben uit die tijd 't meeste wel kwijt
blij dat er foto's zijn.
Van ons in de straat waar alles nog gaat
zoals 't er is geweest.
Buren bijeen je was nooit alleen
Dat mis ik nog het meest.
Ik denk nog zo vaak terug
aan hoe het vroeger was.
Altijd de rumoer in de straten
want de kinderen uit elke klas
jongens en meiden genoeg
iedereen bij elkaar
uren kan ik verder praten
ga nog zo vaak terug in de tijd.
na zoveel jaar.
Met een bal aan m'n voet
was ik meestal wel zoet
zolang ik maar spelen kon.
riepen ze thuis
ging ik pas naar huis
gelijk met de zomerzon.
Ik denk nog zo vaak terug
aan hoe het vroeger was.
Altijd de rumoer in de straten
want de kinderen uit elke klas
jongens en meiden genoeg
iedereen bij elkaar
uren kan ik verder praten
ga nog zo vaak terug in de tijd.
na zoveel jaar.
Als ik de straat zomaar binnen rijd
dan voel ik me thuis bij m'n ouderlijk huis
want daar vloog de tijd echt voor mij zo voorbij.
Ik denk nog zo vaak terug
aan hoe het vroeger was.
Altijd de rumoer in de straten
want de kinderen uit elke klas
jongens en meiden genoeg
iedereen bij elkaar
uren kan ik verder praten
ga nog zo vaak terug in de tijd.
na zoveel jaar.
'Wij zijn kinderen van vroeger'. Wat een mooie en kwetsbare uitspraak! En op zich heb je er niets aan om achterom te kijken, maar ik denk dat het je wel verder kan helpen om op die manier weer vooruit te kijken. We mogen van vroeger leren. En mooi ook wat je schrijft over onze ouders die het op hun manier ook goed probeerden te doen maar ook het product zijn van hun opvoeding. Dat besef ik ook steeds meer, dat mijn ouders ook gevormd zijn door wat ze in hun eigen jeugd hebben meegemaakt. Pfffft, mooi hoor!
BeantwoordenVerwijderenNatuurlijk heb je gelijk dat het beter is om vooruit te kijken, maar toch zo af en toe zit ik vaak te mijmeren hoe ik vroeger was op de leeftijd van mijn zoon nu. Wat voor spelletjes we deden en dat mijn moeder dan met een zakje boterhammen in de deur stond wanneer we 's avonds buiten aan het spelen waren. Dan konden we door en ze buiten opeten (smaakten dan lekker joh) totdat het echt tijd werd om naar binnen te komen. Ik denk dat jouw kinderen daar later ook aan terug gaan denken.
BeantwoordenVerwijderenNiets mis met melancholiek terug te denken aan vroeger...het belangrijkste is denk ik, niet blijven steken in het verleden, maar de aandacht richten op het heden...met de wijsheid van toen, en de dromen van de toekomst...
BeantwoordenVerwijderenMooie blog, Cobi, dankjewel voor je woorden.
BeantwoordenVerwijderenJe hebt het mooi beschreven
BeantwoordenVerwijderenja zeker heb je dat mooi beschreven!
BeantwoordenVerwijderen