The sound of silence....

Vanmorgen bij het vroege wakker worden, bleek het ontzettend mistig en snotglad te zijn..
Dus lopend met de fiets aan de hand maar eens goed uitgekeken...
Ik ben een aantal jaren geleden op oudjaarsdag met de fiets gevallen, met als gevolg een gat in mijn hoofd en een zware hersenschudding..
Ik ben zelfs een half uur kwijt uit mijn geheugen,(het moment van vallen tot met hulp en lopend!!!thuis komen..)
Heel raar..

Ik vond het volgende liedje wel passen bij deze mistige dag,en het is ook weer een van mijn favorieten..


Hello darkness, my old friend,
I've come to talk with you again,
Because a vision softly creeping,
Left its seeds while I was sleeping,
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence.
In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone,
'Neath the halo of a street lamp,
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence.

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never share
And no one dare
Disturb the sound of silence.

"Fools" said I, "You do not know
Silence like a cancer grows.
Hear my words that I might teach you,
Take my arms that I might reach to you."
But my words like silent raindrops fell,
And echoed
In the wells of silence

And the people bowed and prayed
To the neon god they made.
And the sign flashed out its warning,
in the words that it was forming.
And the sign said, "The words of the prophets

are written on the subway walls
And tenement halls."

And whisper'd in the sounds of silence...