Hoogelaand...

Met dit prachtige weer, nu al om 1/2 8, een mooi gronings lied.
Een lied over de omgeving waarin wij wonen.
Al fietsend naar school, zal ik er zo weer van genieten..

't Is de lucht achter Oethoezen
't Is 't torentje van Spiek
't Is de weg van Lains noar Klooster
En deur Westpolder langs de diek

't Binnen de meulens, en de moaren
't Binnen de kerken en de burgen
't Is 't laand woar ik as kind
Nog niks begreep van pien of zurgen

Dat is mien laand, mien Hoogelaand.

't Is de lucht achter Oethoezen
't Is 't torentje van Spiek
't Is de weg van Lains noar Klooster
En deur Westpolder langs de diek

't Binnen de meulens 't binnen de moaren
't Binnen de kerken en de burgen
't Is 't laand woar ik as kind
Nog niks begreep van pien of zurgen

't Binnen de meulens , 't binnen de burgen
't Is 'n doevetil, 'n durpsstroat
't Is 'n olde bakkerij
't Binnen de grote boerenploatsen
Van Waarvum, Oskerd, zo noar mij

't Is de waait, 't is de hoaver
't Is 't koolzoad in de blui
't Is de horizon bie Roanum
Vlak noa 'n dunderbui

Dat is mien laand, mien Hoogelaand.

't Is 'n mooie oavend in maai
'n Kou houst doeknekt in 't gruinlaand
Ik heb veur d'eerste moal verkeren
En vuil de vonken van dien haand
De wilde plannen dij ik haar
Komt sikkom niks meer van terecht
Totdat de nacht van 't Hoogelaand
'n Donker klaid over ons legt

Dat is mien laand, mien Hoogelaand


Nederlandse vertaling:

't is de lucht achter Uithuizen,
't is het torentje van Spijk,
't is de weg van Leens naar Klooster(buren),
En door de Westpolder langs de dijk.

't Zijn de molens en de kleine kanalen,
't zijn de kerken en de borgen,
't is het land waar ik als kind,
nog niets begreep van pijn of zorgen.

Dat is mijn land, mijn Hogeland.

't is de lucht achter Uithuizen,
't is het torentje van Spijk,
't is de weg van Leens naar Klooster(buren),
En door de Westpolder langs de dijk.

't zijn de molens en de kleine kanalen.
't zijn de kerken en de borgen,
't is het land waar ik als kind,
nog niets begreep van pijn of zorgen.

't Zijn de molens, 't zijn de borgen,
't Is een duiventil, 'n dorpsstraat,
't Is een oude bakkerij,
't Zijn de grote boerderijen,
Van Warffum, Usquert, Uithuizermeeden.

't Is de tarwe (weit), 't is de haver,
't Is het koolzaad in de bloei,
't Is de horizon bij Ranum,
Net (vlak) na een onweersbui (donderbui).

Dat in mijn land, mijn Hogeland.

't Is een mooie avond in mei,
'n Koe hoest met ingetrokken hals, in het weiland,
Ik heb voor de eerste keer verkering,
En voel de vonken van je hand,
De wilde plannen die ik had,
Komt bijna niets meer van terecht,
Totdat de nacht van het Hogeland,
Een donker kleed over ons legt.

Dat in mijn land, mijn Hogeland.