maandag 24 januari 2011

De knoop in mijn buik...


Er zit een knoop in mijn buik
er achter zit volgens mij een luik.
De laatste keer dat ik even keek
voelde ik een vreemdsoortige steek.

Want dat luikje open maken was
als het doorsnijden van een las.

En er voor zat dus dat knoopje
iets in de weg en dan hoop je
dat die gemakkelijk los kan gaan
want dan is het meeste al gedaan.

Deze keer dus pakte het anders uit
en kwam ik bij een zachte huid.

En goed verstopt zat daar toen
dat klepje vastgeplakt door een zoen.

Eenmaal het klepje open en ingebroken
zag ik een vrouwtje fris ontloken
met een glimlachje rond haar mond
in plaats van een lelijke wond.

Ze knipoogde schalks en zei
dat knoopje lieverd was van mij.

Ik wilde dat mijn knoop ook zo was..
Maar helaas is het anders..
En al een tijdje, want het gaat niet goed met Wessel..
Hij heeft alle dagen buikpijn, wil niet meer naar school, en iedere dag is er een met veel spanning en stress.
Gesprekken met hem, met school, met de huisarts, met accare...
het levert tot nu toe niet veel op.
Vandaag toch maar weer naar de huisarts, waar obstipatie werd geconstateerd...
Combinatie van stress en echt buikpijn..
Nu medicijnen gekregen die hij ws zijn hele leven moet gebruiken..
maar goed altijd beter dan buikpijn....
Nu nog het probleem stress aanpakken....

Het blijft moeilijk om je kind zo te zien worstelen met pijn en verdriet, en met de grote wereld....

11 opmerkingen:

  1. Ach, ik leef met je mee. Je wilt zo graag helpen maar kan soms niks doen. Ken je dat liedje nog van vroeger; ik zou je het liefst in een doosje willen doen? Was de wereld maar niet zo gevaarlijk, wreed en moeilijk.
    Sterkte met Wessel..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat is zeker moeilijk, en ik voel zowel met jou als je kind mee! Dat doet een moederhart pijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een moeilijke situatie; sterkte voor jou en je zoon!

    Groeten,
    Miranda

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat moeilijk om je kind zo te zien. Hopenlijk helpen de medicijnen wel en heeft hij dan geen pijn meer. Sterkte
    groetjes Erna

    BeantwoordenVerwijderen
  5. tja lastig he. daar kan je iedere keer tegen aan lopen. mitchel heeft ook al jaren hoofdpijn. niets aan de hand..spanningen. en dan ben je nog maar 13. alles is ook eng en spannend. moeilijk om in die koppies te kijken he.
    sterkte meis
    liefs hannie

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat erg voor jullie! Het is erg moeilijk om je kind verdriet en/of pijn te zien hebben en niet te weten wat je eraan kunt doen om te helpen.
    De wereld lijkt ook wel steeds moeilijker te worden om 'gewoon' kind te kunnen zijn. Steeds harder en agressiever.
    Is hij niet doorverwezen naar een diëtiste ook om te kijken of verandering van voeding misschien kan helpen bij de obstipatie?
    Sterkte met alles lieve Coby!
    lieve groetjes,jolanda

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Arm kind. Hoop dat hij om leert gaan met de wereld en ook met zijn gevoelens en het omgaan met de stress

    BeantwoordenVerwijderen
  8. OOhhh lieve Cobi , wat vind ik dit erg voor Wessel en jullie , je wilt het beste voor je kind en als je dan moet toezien dat hij niet lekker in z'n vel zit en daar ook echt lichamelijke klachten van heeft .....echt moeilijk !

    Ik wens je alle sterkte en wijsheid toe die dit probleem nodig heeft en hoop dat er snel verandering in zal komen .

    liefs van Gea

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Heel veel sterkte toegewenst.
    Want niets is zo erg dan het verdriet ( stress) van je kind.

    Jantsje

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heel veel beterschap en zet hem op.
    Claudia.

    BeantwoordenVerwijderen