Hoe straf je een kind dat bijt?

Als een kind bijt, bijten sommige ouders terug.
Totaal ongehoord, luidt het advies van Ouders Online.

Heel vaak bijten kleine kinderen gewoon uit boosheid.
Op een geslepen manier wachten ze en vooraleer je iets gemerkt hebt, zet het letterlijk zijn tanden in de benen, armen, buik of andere lichaamsdelen van zijn slachtoffer.

Terugbijten?

Sommige moeders bijten gewoon terug.
Ze hopen dan dat het kind hiervan zo erg schrikt, dat het er spontaan mee ophoudt.
Volgens opvoeddeskundigen heeft terugbijten echter weinig zin.
Peuters kunnen zich immers onvoldoende inleven in de gevoelens van iemand anders.
Zij begrijpen niet dat de pijn van het terugbijten overeenkomt met de pijn die zij anderen aandoen met hun bijtgedrag.

Wat beter is, is om het kind onmiddellijk en kordaat apart te zetten met de uitleg erbij dat hij elke keer dat het bijt, straf krijgt.
Gewoon omdat bijten niet mag.
Probeer ook te achterhalen in welke situaties het kind tot het bijtgedrag overgaat.

Andere tips voor ouders met een bijtend kind:

Bijt niet terug.
Je leert je kind dan vooral dat reflexmatig agressief gedrag loont.
Haal een bijtend kind weg uit de situatie en zet het even apart.
Blijf rustig en roep niet. Vertel de regel: “Als je bijt, ga je even op de gang, want bijten mag niet.”
Geef een kind alternatieven.
Leer je kind zijn agressie op een andere manier te uiten. “Ben je kwaad?
Dan mag je heel hard op de kussens van de bank gaan slaan.”

Kijk naar het gedrag van je kind.
Ga na waarom en wanneer hij tot bijtgedrag overgaat.
Beloon gewenst gedrag.

Maak complimenten als je kind iets goed doet.
Straf een kind nooit door het naar zijn kamer te sturen: de slaapkamer moet een veilige en prettige kamer zijn en geen plek waar je heen moet omdat je iets fout gedaan hebt.
Door de aanwezigheid van speelgoed aanzien kinderen bovendien een tijdje op de slaapkamer zitten onvoldoende als straf.

Leer kinderen met hun gevoelens omgaan.
Leer ze dat gevoelens, ook de negatieve, normaal zijn. Leer ze zo snel mogelijk de vier basisgevoelens te benoemen: boosheid (om je zin te krijgen); angst (om te reageren als er gevaar dreigt; verdriet (om je te kunnen terugtrekken als iets te heftig wordt) en vreugde (om te laten zien dat je je goed voelt).

Leer je kind dat het zinvol is om over je gevoelens te praten. “Ik zie dat je boos bent, wat is er gebeurd?”
Wie bij zichzelf merkt dat hij of zij zich niet kan beheersen en op het boze kind altijd zelf ook reageert met lichamelijke agressie, zoekt best hulp.
Het kan best zijn dat jij zelf in je jeugd geleerd hebt om boosheid af te reageren op een ander.

Wat vinden jullie hiervan?
Hebben jullie dit wel eens meegemaakt?
Ik heb een litteken op mijn bil, van een kind wat een epileptische aanval kreeg, en mij in mijn bil beet..
Wat deed dat zeer!!!

Gisteren weer meegemaakt dat een kind gebeten is door een ander kind.
Tot bloedens toe, dus naar de huisarts voor een tetanusprik!!
Het is zo schrikken, vooral omdat het op een moment gebeurde die helemaal niet dreigend was.
Ze waren lekker met z'n tweeën aan het spelen, en ineens gebeurde het..
Moeder ingelicht die helemaal overstuur was, en geprobeert haar duidelijk te maken dat dit niet mag, maar dat we het ook niet altijd kunnen voorkomen..