Spoken, daar had ik vannacht last van.
Van die spoken die je ieder uur de klok laten zien.
Met als resultaat dat ik 3 uurtjes heb geslapen, en nu duf ben...
Straks om 10.00 uur met 2 vriendinnen bij het gezin langs, dat zo verdrietig is...
Steun en een luisterend oor voor haar en de kinderen..
Dit zal niet makkelijk zijn, maar wegblijven zit niet in mijn aard..
Mijn eigen kinderen gaan spelen bij een lieve vriendin, en na het bezoek maar weer verder met klussen, want dat moet ook doorgaan...
Zondag gaan we in de kamer 1 muur voor de tweede keer grijs verven ( painting the past...) en laminaat leggen...
En dan kunnen we maandag al vast wat dingen overbrengen, want het laminaat in de kamer van de boerderij gaat eruit en komt boven in de slaapkamers van het nieuw huis te liggen..
Het begint dan langzaam vorm te krijgen, en steeds ongezelliger te worden op de boerderij...
Woensdag is de begrafenis, Willemijn wordt op school verwacht, waar ze als klas met een roos naar de dienst gaan..
Ik moet nog zien of ze dat trekt, en anders gaat ze gewoon met mij mee..
Gisteren hoorde ik het hele verhaal en dat is hartverscheurend..
Slachtofferhulp is gisteren bij hun geweest om het zoontje van 10 te begeleiden, want die heeft zijn papa dood zien gaan en heeft om hulp geroepen tijdens het moment!!
Er worden nu advertenties gemaakt die maandag in de krant komen, we brengen een bloemstuk naar de aula waar hij ligt en helpen waar we kunnen helpen...
Tel je zegeningen, tel ze één voor één.
Wees blij met wat je hebt.
Pluk de dag.
Leef iedere dag alsof het je laatste is..
Ja, zo kan ik nog wel even verder gaan, maar het is WAAR..
.jpg)
.jpg)
Lieve Cobi, het is mens eigen, zich te verliezen in dat wat men niet heeft (of wil hebben, of bij een ander ziet). Het gras is altijd groener bij een ander, we klagen ons suf over de meest onbelangrijke zaken. Soms krijgen we een wake-up call...worden we weer teruggegooid in datgene dat de ware essentie van het leven omhelst. Ook dat is een vorm van innerlijk groei-proces. Lief Cobi-Mensch, wat komt, dat komt. Het enige dat jij kunt doen is er zijn (ook over een jaar!!!!). Het is jammer dat Willemijn op haar leeftijd een harde les over het leven mee krijgt. Stop met vragen waarom...sommige vragen hebben geen antwoord...
BeantwoordenVerwijderenKoppie omhoog en schouders naar achter!!!!
Oohhh wat is dit erg , daar moet je toch niet aan denken dat zoiets je overkomt en toch gebeurt het en inderdaad laat het je weer even dat zien wat echt belangrijk is ...........
BeantwoordenVerwijderenIk wens jullie heel veel sterkte met alles wat komen gaat en natuurlijk leef ik intens mee met de naaste familie van het slachtoffer .
liefs van Gea
Ik wens je heel veel kracht en wijsheid. Wat een vreselijk drama.
BeantwoordenVerwijderenHier word een mens heel nederig van.
Sterkte en heel veel liefs ,
leni
Ik krijg er weer kippevel van, kijk op de klok en denk aan je. Wat zal dat moeilijk zin, maar zo goed van je dat je het doet. En met Willemijn komt het vast goed, die heeft een dijk van een moeder om op terug te vallen!
BeantwoordenVerwijderenSterkte lieverd!
Kippenvel van je bericht. En zo ontzettend jong nog, dat gaat spoken door je hoofd. Ook door die van mij sinds je bericht van gisteren. Wat als.. moeten we niet doen, want in angst leven is geen leven. Maar het laat je wel even stilstaan bij de dingen van nu.
BeantwoordenVerwijderenVeel sterkte vandaag.
Liefs
Dani
Wat voel je je dan machteloos hè, omdat je het gezin zo goed kent maar in feite niets kan doen om het verdriet weg te nemen. Wij hebben op de school van de kinderen een keer meegemaakt dat een klasgenootje om kwam bij een brand en later dat een moeder van school overleed. Het zijn van die momenten die je nooit meer vergeet en waar ik bijna letterlijk ziek van werd, zo hard kwam het binnen.
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte Cobi, ook voor je kinderen
Veel sterkte Cobi, soms is het leven ineens heel kwetsbaar..
BeantwoordenVerwijderenLieve Cobi,
BeantwoordenVerwijderenWat goed dat je bij het gezin langs gaat. Het is zo makkelijk om te zeggen ...we leven mee en we zijn er voor je! Maar om dit ook in de praktijk uit te voeren is een ander verhaal! Veel sterkte in de komende tijd. Zowel met de begrafenis en alles wat daar om heen hangt als met het verbouwen van je eigen huis!
Liefs
Alma
Lieve Coby...........ik geef je een hele dikke knuffel...en wens je alle sterkte van de wereld toe.....je kan het meis.....hoe moeilijk ook !!! liefs Ria......
BeantwoordenVerwijderen...en meer kan je niet doen.
BeantwoordenVerwijderenSterkte de komende week, ook voor je dochter!
Veel sterkte toegewenst.
BeantwoordenVerwijderenLiefs,
Jeanette
Coby, heel veel sterkte gewenst, ook voor je kinderen!
BeantwoordenVerwijderen't Blijft altijd moeilijk zoiets te begrijpen.
Wat een klap moet dat zijn, en wat een verdriet voor dat gezin, vreselijk!
BeantwoordenVerwijderenCobi, je bent een betrokken mens, en daar heb ik enorm veel bewondering voor.
Heel veel sterkte, ook voor je kinderen!