Terwijl ik woensdag zat te klagen over mijn eigen wel en wee, is er iets heel ergs gebeurt..
MEERWIJCK - Een nog onbekende man is vanmiddag bij het Zuidlaardermeer onwel geworden en overleden.
Zijn zoon van 10 was er bij..
Een reanimatiepoging door medewerkers van de traumahelikopter mocht niet meer baten.
Deze onbekende man is voor ons een goede bekende, namelijk de vader van een klasgenootje van Willemijn en de man van een kerk/kindervieringmedewerkster waar ik veel mee samen werk...
VERSCHRIKKELIJK...
41 jaar jong, 2 kinderen van 6 en 10 jaar en een jonge vrouw..
Midden in het leven, lekker aan het surfen met z'n allen en zo is het over...
Toen ik dit gistermorgen hoorde en later las op het internet heb ik eerst een potje staan janken...
En de kinderen, ja die kregen het ook mee, en die waren behoorlijk van slag.
Wessel heeft het er de hele dag over gehad...
Ben direct gaan bellen met vriendinnen, die hun ook kennen en ook samenwerken bij de kerk, en we zijn even aan het beraden wat we doen:
een advertentie, langs gaan, een bloemstuk, naar de begrafenis, wat doet school( die komen vandaag bij elkaar voor een advertentie..)de klas van Willemijn?
Wat kan je voor ze doen??
Er zijn ..
Luisteren..
Bidden en hopen dat ze hier door heen komen met z'n drieen.
Het zal nog heel moeilijk worden..
Straks weer naar school, wat moet je als kind zeggen, hoe moet je reageren als klasgenootje.
Ik weet dat school hier heel goed mee omgaat, dus..
Ik kan er niet bij, dat dit kan, gebeurt...
Het brengt iedere keer mijn geloof aan het wankelen, en kan er dan echt van wakker liggen..
Waarom, dat is de grote vraag..
En een antwoord krijg je niet...
Een ding is zeker, het zet je terug in de realiteit en je gaat de boel relativeren, want wat is nou erger..
Je papa en man moeten missen of niet op kunnen schieten met een stomme verhuizing..
.jpg)
.jpg)
Lieve Cobi,
BeantwoordenVerwijderenWat een verschrikkelijk nieuws! Je wordt stil gezet en terug geworpen naar de realiteit dat het dus zomaar voorbij kan zijn. Zoveel waar wij als mensen geen grip op hebben. Wij hebben dit ook ervaren in de vakantie!
Heel veel sterkte! Het vooral "er zijn" voor iemand is dan heel belangrijk!
Ik denk aan jullie!
Liefs,
Alma
Lieve lieve Cobi...we zijn hier allemaal maar tijdelijk.......op deze aarde ....we leven met zijn alle of we allemaal 100 worden.maar helaas dat blijkt anders.....mijn motto is echt ga met elkaar om of het je laatste dag is op aarde......pluk de dag !...ik snap er ook niks van waarom de een wel en de ander niet meer verder mag.......ik hoop daar later mijn antwoord op te krijgen.....bv mijn moeder zit nu 22 jaar in een verpleegtehuis.....is mijn moeder niet meer...ze is een totaal andere vrouw geworden...na haar hersenbloeding een "vreemde"waar ik elke week op bezoek mag ?? waarom??? ook daar is geen antwoord voor...............en vanmiddag mogen ook wij weer naar een begrafenis......lieffie het houd ook hier niet op dit jaar....................zo moeilijk.,zoveel verdriet.......ik wens je heel heel veel sterkte !! met dit verlies.......doe het samen...dat verlicht...maar uiteindelijk moet je het toch alleen doen................maak er toch een fijne dag van...probeer het....ga ik ook doen........liefs Ria.......
BeantwoordenVerwijderenVreselijk...Ik merkte al aan jouw reacties dat er iets niet lekker ging...
BeantwoordenVerwijderenLaat je geloof niet wankelen, dat is juist een bron van kracht!! Wat Onze Lieve Heer voor ons in petto heeft, gaat vaak al het menselijk begrip te boven. Ik vraag Hem in zo'n situatie om wat meer intelligentie, om te begrijpen wat Hij voor ogen heeft, te kunnen zien. En Hij laat het me altijd zien, al is er soms wat tijd voor nodig.
Veel sterkte toegewenst aan alle betrokkenen.
Hoe ouder je wordt, hoe vaker je deze nare dingen meemaakt. Het brengt je inderdaad aan het twijfelen over van alles en nog wat. Het is niet eerlijk, leven is niet eerlijk. Ik wilde dat ik de juiste woorden kon vinden om je troost te geven, maar die komen niet.
BeantwoordenVerwijderenIk ben het wel met Ria eens, pluk de dag, zorg dat je de dingen doet die je graag wilt doen, en met wie je het graag wilt doen. Je tijd op aarde is gelimiteerd, en je weet niet wanneer die om is.
Wat een tragische gebeurtenis. Ik snap goed dat alle mooie wijsheden en gezegdes op z'n moment niet matchen met je gevoel. Ik wens je heel veel sterkte!
BeantwoordenVerwijderenIlona
Ja Coob, de vraag "waar is DIT nou goed voor"blijft spoken......je kunt niks, ja luisteren en steunen waar mogelijk, maar is dat genoeg??? Je wil zoveel meer....je wil eigenlijk gewoon dat het NIET gebeurt zou zijn!
BeantwoordenVerwijderenHartverscheurend, echt waar.....en helaas zijn dit soort dingen er vaak voor nodig om weer even alles in het juiste perspectief te zien......sterkte de komende tijd met je kinderen, en weet....je verhuizing komt wel goed.....schouder aan schouder weet je nog!!! Tel je zegeningen meid en ben wie je bent!!!!
Dikke kus!!
Lynda
Heel veel sterkte ook voor je kids. Het komt ineens zo heel dicht bij, geniet dus van elkaar en van het leven. Zelfs van een verhuizing, en natuurlijk mag je ook best even mopperen en moe zijn, je kunt niet alles weg relativeren. Maar dit soort ervaringen brengt alles wel weer in perspectief, zomerse groetjes
BeantwoordenVerwijderenOh ja, dan valt alles stil en kun je alleen maar hopen dat het ons niet gebeurt. Vandaag is het 2 jaar geleden dat Fleur haar lieve man verloor, ook zó jong nog. En nee, we snappen Gods weg hierin niet want dit heeft gewoon geen enkele bedoeling. De enige troost die ik op zulke momenten heb is dat we elkaar na de dood weer terug mogen zien.
BeantwoordenVerwijderenEen arm om je heen en heel veel sterkte gewenst!
Wat verschrikkelijk, ik word daar ook alleen maar stil van. Moet dat dan in m'n eentje door mijn hoofd laten gaan en verbaas me telkens weer over het feit dat alles en iedereen gewoon doorgaat terwijl er zo'n groot verdriet is.
BeantwoordenVerwijderenSucces lieverd, voor jezelf, voor de kinderen en voor de rest.
Ik heb het blogje dan ook geschreven met stiekum de hoop dat je even kwam neuzen bij me...;-)
BeantwoordenVerwijderenBen even "mijn" kapelletje ingesprongen om een kaarsje voor je aan te steken. Woensdag steek ik er nog eentje aan, dus weet dat er een brabantse muts aan jou, en jouw familie, denkt.
Hou je taai morgen, je hoeft er alleen maar "te zijn" om jouw steun te betuigen... Da's vaak genoeg!!
Pfff, wat verschrikkelijk. Ik leef mee met hen en met jou en probeer in gedachten steun te geven, ik zal ook ene kaarsje branden..
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte, wat een narigheid!
BeantwoordenVerwijderenHallo Cobi.. ik kom vandaag voor het eerst op je blog.. en wat een vreselijk nieuws allemaal..Hier val je even stil van en relativeer je het leven weer even...
BeantwoordenVerwijderenHeel veel sterkte ..
Groetjes Hetty