vrijdag 11 februari 2011

Kinderen en stapelen...

Mijn moeder komt uit een gezin met 9 kinderen..
Mijn vader komt uit een gezin met 7 kinderen..
Mijn opa komt uit een gezin met 9 jongens!!!
Mijn oma komt uit een gezin met 10 kinderen..
Mijn schoonmoeder komt uit een gezin met 13 kinderen!!!
Ikzelf kom uit een klein gezin, met maar 2 kinderen, en heb er zelf ook maar 2...

 
Hier een intervieuw met een kind uit een groot gezin:


Grote gezinnen komen steeds minder voor.
Waar je vroeger nog gezinnen met zeven à acht kinderen had, houden veel ouders het tegenwoordig het liefst bij twee of drie.
Hoe het is om op te groeien in een groot gezin?
Niet veel mensen die ik ken kunnen het me vertellen.
Ik had vroeger wel een vriendin die vijf broertjes en zusjes had.
Ze hadden het best zwaar, want er was altijd te weinig geld, de jongste kinderen waren vaak verdrietig dat ze de vijfdehands kloffies moesten dragen van hun oudere broer of zus en de ouders konden hun aandacht niet volledig op één kind richten.
Maar ze hoefden zich nooit te vervelen; er was altijd wel iemand om mee te spelen of mee te praten.

Ik heb zelf ook lange tijd in een groot gezin gewoond, maar dan in een samengesteld gezin.
Dat krijg je tegenwoordig natuurlijk wel veel meer.
Single vrouw met kinderen ontmoet single man met kinderen, et voilà: een groot gezin.

Wij waren met zes kinderen.
En wat een lol hebben we met elkaar gehad.
Midzomernachtfeesten, theaterstukjes opvoeren voor onze ouders, tafeltennistoernooien, verstoppertje spelen in de maïsvelden en zondagse kooksessies.

Maar het was ook heel vaak niet makkelijk.
Want er was altijd competitie, al dan niet bewust.
Wie was het leukst, mooist, slimst?
Wie had de hoogste cito-score, wie had meer vrienden en wie was het populairst op school?

                         
Je kunt er echt heel competitief van worden, opgroeien in zo’n groot, samengesteld gezin.
En ook bij ons gold; aandacht krijgen was lastig.
Zou ik eindelijk een keer met m’n moeder alleen naar de stad gaan, was er wel weer één van de anderen die zich verveelde en perse mee wilde.

Maar nu we ouder zijn, en onze ouders na zo’n tien jaar relatie niet meer bij elkaar zijn, kunnen we wel terug kijken op een mooie tijd.
Onze ouders pasten niet bij elkaar en ik ben opgelucht dat ze niet meer samen zijn, maar wij als kinderen zijn in die jaren echt naar elkaar toe gegroeid.

We zien elkaar niet veel meer, maar hebben besloten contact te houden.
Af en toe spreken we af, gaan we uit eten of naar een pretpark.
Want je maakte veel mee, een groot deel van je jeugd heb je samen beleefd.

Ik wil ook een groot gezin.
Maar dan natuurlijk echt van mezelf en mijn man.
Vier à vijf kinderen lijkt me geweldig.
Ik droom al van een grote eettafel vol kinderen, enorme pannen soep en een grote tuin waar ze heerlijk vies kunnen worden.

Ik hoop mijn kinderen te kunnen bieden wat ik zelf vroeger heb gehad, maar dan zonder de ellende van gescheiden ouders, te weinig aandacht en competitiedrang.

Wat vinden jullie hiervan???
En hoe zag het er bij jullie thuis uit???
Komen jullie ook uit een groot gezin???

6 opmerkingen:

  1. leuk..ja ik kom uit een gezin van 7 en ook nog een halfbroer die half bij ons woonde dus eigenlijk 8. mijn oudste zus is heel wat jaartjes ouder dan mij en haar dochter is 7 jaar jonger dan ik dus die groeide ook met ons op..gezellige boel hoor,en weet je wat het leukste is dat we allemaal heel goed met elkaar kunnen opschieten, ik heb 4 zussen en we zijn eigenlijk allemaal vriendinnen..heerlijk
    liefs hannie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh :-) ik kom zelf uit een klein gezin, 1 broer, en droomde altijd zelf een wat groter gezin te mogen krijgen.Als kind waren mijn ouders bevriend met een stel dat 7 kinderen had( of 8 ik weet het even niet meer) en ik vond het daar altijd enig!
    Ik heb er zelf 4 en dat is tegenwoordig al bijna echt een groot gezin :-)
    Oh en ik vind het echt erg gezellig en de vriendjes en vriendinnen van mijn grotere kinderen vinden de kleintjes ook altijd erg leuk en zeggen jaloers te zijn ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. O heerlijk, zulke gezinnen ook bij ons in de familie!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zelf kom ik uit een gezin met 4 meiden, Jan uit een gezin van 5 en wij hebben dan weer 3 jongens. Had er wel een paar bij willen hebben, maar omdat ze alleen met de keizersnede ter wereld komen was de grens 3. Mijn schoonzus heeft er 6, en dat is zo gezellig. En het gaat allemaal zo makkelijk, nu is zij ook de rust zelf en dat geeft zij gewoon door aan de kids. Want geef haar maar een kind dat overstuur is op schoot en binnen 10 tellen is het stil. Maar het kan ook heel anders.. En nu denk ik ook wel eens, gelukkig is het bij 3 gebleven, want als je ziet wat het studeren kost. En ik vind die dingen ook wel heel belangrijk. Om over de boodschappen maar te zwijgen...)


    Fijn weekend, lia

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Stapelen met kinderen! Wij hebben maar een klein stapeltje van twee en zelf heb ik een (tweeling)broer. Bij ons in het dorp woonde een gezin met 18 kinderen, dat was echt een bezienswaardigheid! Fijn weekend gewenst, groetjes Anja

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ik kom uit een gezin van 11,ben de jongste,mijn moeder had 64 kleinkinderen,ik ben heel rijk met zo,n familie,zijn ook altijd goed met elkaar,niet groot,maar komen allemaal bij elkaar,zelf heb ik er zeven,de jongste is vorige week getrouwd,zijn we weer met z,n twee,en,heel erg leeg,gr christina

    BeantwoordenVerwijderen